Events

Η πανσέληνος του καλαμποκιού, ή αλλιώς "Σελήνη του Θερισμού", είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται το Σεπτέμβριο. Το όνομα αυτό προέκυψε επειδή τον Σεπτέμβριο, όταν η μέρα και η νύχτα έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια, ολοκληρώνεται η συγκομιδή του καλαμποκιού στις βόρειες περιοχές των ΗΠΑ, και η πανσέληνος βοηθούσε τους αγρότες να συνεχίσουν το έργο τους στο φως του φεγγαριού, λόγω της αυξημένης φωτεινότητάς της.

Ξεκινάμε τη βραδινή μας πεζοπορία από το πάρκο με τα αγάλματα στα ερείπια του παλιού σταθμού στο Διόνυσο, για να θαυμάσουμε τα έργα όπως: (τα «Μάτια του κόσμου» του Λουκά Λουκίδη, το γλυπτό «Πέντε Ηπειροι» του Χαρίλαου Κουτσούρη),  από γνωστούς γλύπτες. Mε αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, αποδέχθηκαν την πρόσκληση για το συμπόσιο γλυπτικής της Κοινότητας Διονύσου  και αποτύπωσαν τις ιδέες τους σε όγκους μαρμάρου που κοσμούν την πλατεία.

Έπειτα ακολουθούμε το πανέμορφο μονοπάτι που μας οδηγεί στα 3 ξωκλήσια (προφήτης Ηλίας, Αγιος Νικήτας,Άγιος Λουκάς).Δίπλα στον Άγιο Λουκά υπάρχει μία πανέμορφη πηγή από την οποία έπιναν νερό οι εργάτες των λατομείων.
Λέγεται ότι το νέρο αυτό είναι ιδιαίτερα χωνευτικό....
Το τοπίο σε μαγεύει καθώς βρίσκεσαι μπροστά σε ένα μεγάλο πλάτωμα βόρεια της κορυφής, το γνωστό λιβάδι της Πεντέλης.Συνεχίζουμε την πεζοπορία μας φτάνοντας σε ένα υπερθέαμα στο παλιό λατομείο Αλούλα, το υπαίθριο μουσείο λατομικής τέχνης.
Ψηλά, στα βόρεια της Πεντέλης, στο Διόνυσο, το παλιό λατομείο Αλούλα, έχει μεταμορφωθεί, κατόπιν πρωτοβουλίας της εταιρίας Μαρμάρων Διονύσου, από τη γλύπτρια τοπίου Νέλλα Γκόλαντα και την αρχιτέκτονα Ασπασία Κουζούπη, στο ανοιχτό μουσείο λατομικής τέχνης - σε ένα χώρο όπου φύση, αισθητική και μνήμη συμπλέκονται αξεδιάλυτα. Στοχεύοντας στη διατήρηση κάθε στοιχείου του χώρου και στην αποκλειστική χρήση επιτόπιων υλικών, γεννημένων από τα σπλάχνα του ίδιου του βουνού, το αισθητικό αποτέλεσμα αξιολογήθηκε ως ένα από τα σημαντικότερα εγχειρήματα του είδους στην Ευρώπη του '90.
Η θέα είναι καταπληκτική, καθώς βλέπουμε τον Διόνυσο, την Πεντέλη, την Πάρνηθα,τον Μαραθώνα μέχρι και την Εύβοια.

Στο τέλος κατευθυνόμαστε στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό του Διονύσου για να παρακολουθήσουμε όσοι θέλουμε τα Διονύσια που γίνονται κάθε χρόνο έχοντας μουσικές εκδηλώσεις.


Το σημείο συνάντησης θα σταλεί με email στους συμμετέχοντες.

To Θηρίο:

Ο Διόνυσος εκείνη την εποχή ήταν ένα δάσος που σταδιακά απέκτησε ζωή όταν επαναλειτούργησαν τα λατομεία. Εκεί δημιουργήθηκε ένας δραστήριος εργατικός οικισμός που ξεπέρασε τους χίλιους ανθρώπους.

Το τρένο είχε επτά βαγόνια και στη διαδρομή του (9.200 μέτρα) δεν έκανε καθόλου ενδιάμεσες στάσεις. Η ιστορική διαδρομή ήταν: Οδός Στροφυλίου (Κηφισιά-Νέα Ερυθραία)- οδός Γ.Παπανδρέου (Ν. Ερυθραία)- Ρόδων (Εκάλη)- οδός Ρέα (παράλληλη με την Λ. Διονύσου) και τέρμα στον Διόνυσο.

Το τρένο του Διονύσου ήταν σε συνεχή λειτουργία από τις 17/10/1899 μέχρι τα τέλη του 1914 που σταμάτησε τη λειτουργία τους λόγω του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου. Το τρένο επαναλειτούργησε το 1922 από τον ‘ευεργέτη’ του Διονύσου Σκωτσέζο Θωμά Μπώμαν (Αμπερτίν 1886-Διόνυσος 1966) με την αγορά των λατομείων από τη Μάρμορ.
Τελικά, το τρένο έπαψε να λειτουργεί το 1931. Οι υπόλοιπες σιδηροτροχιές του παρέμειναν στην θέση τους μέχρι το 1950 οπότε αποψιλώθηκαν μετά το 1950 με ‘καννιβαλισμό.
https://www.mixanitouxronou.gr/

Αλούλα:
Είναι γνωστό ότι από την αρχαιότητα ακόμα η Πεντέλη ήταν διάσημη για το λευκό της μάρμαρο. Από το υλικό αυτό έχουν φιλοτεχνηθεί σπουδαία έργα της γλυπτικής, όπως ο Ερμής του Πραξιτέλη, η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης

Τα λατομεία λειτουργούσαν αδιάκοπα για μία 40ετία. Μάλιστα, ένας εργολάβος που δούλευε χρόνια εκεί, ο Αλούλας, έμελλε να δώσει το όνομά του σε όλη την περιοχή.