Events

Η Πανσέληνος του λουλουδιού έχει πάρει το όνομά της από διάφορα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των Ιθαγενών Αμερικανών, της Αποικιακής Αμερικής και των ευρωπαϊκών πηγών. καθώς εκείνη την εποχή λουλούδια ξεφυτρώνουν σε όλη τη Βόρεια Αμερική σε αφθονία.

Η πεζοπορία μας περίπου (7km) στα ιστορικά μονοπάτια του Διονύσου με :

στάσεις στα 3 γραφικά εκκλησάκια,μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν για να γνωρίσουμε το "θηρίο" ,τον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό του Διονύσου και το υπαίθριο Μουσείο Λατομικής Τέχνης στην Αλούλα που θα μας μεταφέρει σε μία άλλη εποχή.


Το σημείο συνάντησης θα σταλεί με email στους συμμετέχοντες.

To Θηρίο:

Ο Διόνυσος εκείνη την εποχή ήταν ένα δάσος που σταδιακά απέκτησε ζωή όταν επαναλειτούργησαν τα λατομεία. Εκεί δημιουργήθηκε ένας δραστήριος εργατικός οικισμός που ξεπέρασε τους χίλιους ανθρώπους.

Το τρένο είχε επτά βαγόνια και στη διαδρομή του (9.200 μέτρα) δεν έκανε καθόλου ενδιάμεσες στάσεις. Η ιστορική διαδρομή ήταν: Οδός Στροφυλίου (Κηφισιά-Νέα Ερυθραία)- οδός Γ.Παπανδρέου (Ν. Ερυθραία)- Ρόδων (Εκάλη)- οδός Ρέα (παράλληλη με την Λ. Διονύσου) και τέρμα στον Διόνυσο.

Το τραίνο του Διονύσου ήταν σε συνεχή λειτουργία από τις 17/10/1899 μέχρι τα τέλη του 1914 που σταμάτησε τη λειτουργία τους λόγω του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου. Το τραίνο επαναλειτούργησε το 1922 από τον ‘ευεργέτη’ του Διονύσου Σκωτσέζο Θωμά Μπώμαν (Αμπερτίν 1886-Διόνυσος 1966) με την αγορά των λατομείων από τη Μάρμορ.
Τελικά, το τραίνο έπαψε να λειτουργεί το 1931. Οι υπόλοιπες σιδηροτροχιές του παρέμειναν στην θέση τους μέχρι το 1950 οπότε αποψιλώθηκαν μετά το 1950 με ‘καννιβαλισμό.
https://www.mixanitouxronou.gr/

Αλούλα:
Είναι γνωστό ότι από την αρχαιότητα ακόμα η Πεντέλη ήταν διάσημη για το λευκό της μάρμαρο. Από το υλικό αυτό έχουν φιλοτεχνηθεί σπουδαία έργα της γλυπτικής, όπως ο Ερμής του Πραξιτέλη, η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης

Τα λατομεία λειτουργούσαν αδιάκοπα για μία 40ετία. Μάλιστα, ένας εργολάβος που δούλευε χρόνια εκεί, ο Αλούλας, έμελλε να δώσει το όνομά του σε όλη την περιοχή.

Το 1994 η ιδιοκτήτρια εταιρεία αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τα ιστορικά λατομεία με έναν διαφορετικό τρόπο. Με τη συμβολή της γλύπτριας Νέλλας Γκόλαντα, της αρχιτέκτονα Ασπασίας Κουζούπη, του δασολόγου Ηλία Αποστολίδη και ενός ικανότατου συνεργείου Παριανών λατόμων ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης του σημείου για τη δημιουργία χώρου αναψυχής και μουσείου.

Το πάρκο με τα αγάλματα στα ερείπια του παλιού σταθμού:
Γνωστοί γλύπτες αποδέχθηκαν την πρόσκληση για το συμπόσιο γλυπτικής της Κοινότητας Διονύσου με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και αποτύπωσαν τις ιδέες τους σε όγκους μαρμάρου που κοσμούν την πλατεία. Ανάμεσά τους θα δείτε τα «Μάτια του κόσμου» του Λουκά Λουκίδη, την «Αβάστακτη ελαφρότητα της σύγχρονης Ολυμπιακής ουσίας» του Ρόκου Κυριάκου, το γλυπτό «Πέντε Ηπειροι» του Χαρίλαου Κουτσούρη, την «Εκκίνηση» του Γιώργου Σταματόπουλου, τη «Νίκη» του Γιώργου Χουλιαρά, την «Ελληνορωμαϊκή πάλη» του Ανδρέα Λόλη, τον «Δισκοβόλο» του Τάκη Κοζόκου, τους «Δρομείς» του Θεόδωρου Παπαγιάννη, και άλλα αξιόλογα έργα.